Verborgen Verhalen | Merel

Merel (44) is moeder van Pjotr (4,5) en nu nog getrouwd. Eind 2019 heeft zij bij haar man aangegeven te willen scheiden. Maar dat is een lastige kwestie in deze tijd.

Je herkent het misschien wel. Soms zouden we zo graag even een sneak peek willen van ons leven over een jaar. Even om het hoekje kijken in ons leven in de toekomst. Voor Merel geldt dat zeker.

Als ik Merel begin mei spreek is ze net 2 weken daarvoor geslaagd voor de opleiding tot audicien. “Het heeft bloed, zweet en tranen gekost”, vertelt Merel, “maar het is gelukt.” En dat bloed, zweet en tranen heeft meerdere oorzaken. 

Kinderwens

Inmiddels is zij ruim 11 jaar samen met haar man. Na ongeveer een jaar gaan ze samenwonen en rond die periode bespreken ze ook hun kinderwens. Omdat Merel halverwege de 30 is besluiten ze niet te lang te wachten met het in vervulling laten gaan van deze wens.  

Zo gemakkelijk blijkt het echter niet te zijn. Pas 5 jaar en 3 miskramen later wordt zoontje Pjotr geboren. 

Maar ondertussen speelt er nog iets anders. Door persoonlijke problemen van haar man verloopt hun relatie stroef. “Eigenlijk hadden we vanaf het begin van onze relatie al regelmatig ruzie. Maar ik wilde het zo graag laten lukken. En toen het krijgen van een kindje niet zo makkelijk ging als gehoopt ging al mijn aandacht daar naar toe,” vertelt Merel. “Mijn leven stond helemaal in het teken van mijn kinderwens, de rest was niet meer zo belangrijk”. 

Als uiteindelijk Pjotr wordt geboren hoopt Merel dat het beter zal gaan. Maar dat blijkt niet het geval. Ruzies en het gevoel dat ze eigenlijk overal alleen voor staat zijn voor haar aanleiding om in 2018 bij haar man aan te geven dat zij hun relatie op deze manier niet meer ziet zitten. Omdat hij belooft aan zijn problemen te gaan werken en omdat Merel net is gestart met een opleiding besluit ze toch te blijven. “Ik wist dat ik mijn opleiding nooit zou kunnen voortzetten als ik er alleen voor zou staan met Pjotr. En omdat hij zijn best leek te doen dacht ik dat blijven toch de beste optie was”. Merel besluit meer tijd te nemen om te onderzoeken of er toch nog iets in hun relatie is wat haar vertrouwen geeft dat het in de toekomst wel zou kunnen lukken om het samen fijn te hebben. 

En het gaat ook echt een periode beter. Haar man zoekt hulp en Merel werkt hard voor haar opleiding en is daarnaast druk met de verzorging van Pjotr.

Corona

Na een half jaar blijkt de hoop op verbetering niet uit te komen. De problemen komen terug en de hulpverlening stopt. “Achteraf gezien vind ik het onbegrijpelijk dat ik toen niet heb doorgezet. Maar ik wilde het zo graag laten lukken en ik schaamde me ook dat het niet leek te lukken. Ik ben altijd strijdlustig geweest, ik ging er helemaal voor.“ 

In augustus 2019, een jaar na de eerste keer, laat Merel opnieuw aan haar man weten dat ze een punt achter hun relatie wil zetten. Maar om zichzelf en haar zoon een kans te geven op een fijn leven na de scheiding besluit ze te blijven tot ze haar opleiding heeft afgerond. “Ik was al van alles aan het regelen en dacht weg te kunnen gaan zodra ik mijn diploma binnen had” vertelt Merel. “Maar toen kwam Corona”. 

Al eerder hebben ze een mediator ingeschakeld om hen te begeleiden bij het proces van scheiden. Maar deze wordt ziek en moet de begeleiding stoppen. De mediator die ze vervolgens vindenstelt de start van het traject uit omdat een face-to-face gesprek nu niet kan en zij dat voor een eerste kennismaking heel belangrijk vindt. Daarnaast zijn de rechtbanken gesloten en kan een eventuele scheiding dus niet worden uitgesproken. Wekenlang kan het traject richting een echtscheiding niet ingang gezet worden.

Ook het zoeken naar een andere woning is nu lastig. Merel wil graag met Pjotr in hun huidige woning blijven omdat hij daar met zijn vriendjes kan spelen en er veel buitenruimte is. Maar haar man is niet erg actief in het zoeken naar andere woonruimte. Merel is bang dat het er uiteindelijk op neer zal komen dat zij toch zal moeten vertrekken. “Maar ik ben echt vastbesloten om in dit huis te blijven”.

Eigen plekje

Dus wonen Merel en haar man nog steeds in hetzelfde huis. Ze proberen ondanks alles zo goed mogelijk samen te werken en passen zich zoveel mogelijk aan om te voorkomen dat er ruzie ontstaat. Doordat Pjotr nu niet naar school kan is hij veel thuis. “We proberen te voorkomen dat hij onze ruzies meekrijgt dus lopen we op onze tenen”. Vooral op Merel trekt dat een zware wissel. Zij heeft juist de laatste jaren geleerd voor zichzelf op te komen en goed voor zichzelf te zorgen. Gelukkig kan zij inmiddels weer een aantal dagen per week naar haar werk. En omdat audiciens onder de vitale beroepen vallen, mag Pjotr naar de BSO.  Merel heeft ook haar sociale contacten weer opgepakt. “ Door mijn studie en de zorg voor Pjotr had ik daar de afgelopen jaren veel minder tijd voor. Net voor de Coronacrisis het ik weer wat meer tijd om leuke dingen met vriendinnen te doen. Dat kan nu niet meer zoals we dat het liefst zouden doen, maar ik heb onlangs wel weer even gewandeld met een vriendin. Op 1,5 meter afstand, dat wel natuurlijk”.

Merel houdt haar droom van een eigen plekje samen met Pjotr zo goed en zo kwaad als het gaat levend. “Ik heb besloten niet steeds te kijken naar wat niet kan, maar naar wat wel kan. Ik heb een fijne tijd met Pjotr, ik doe werk wat ik leuk vind en ik probeer praktische zaken rondom de scheiding die wél kunnen alvast te regelen. Ik heb fijne vriendinnen die mij steunen en ik zoek zoveel mogelijk afleiding van de hele situatie. Ik probeer de tijd die we nu nog samen moeten wonen te zien als een mooie afsluiting van onze relatie.”

Stiekem ben ik ook wel benieuwd hoe het over  een jaar met Merel zal gaan? Hoe kijkt zij dan terug op deze periode? Maar een sneak peek van ons eigen leven behoort niet tot de opties. En misschien is dat maar goed ook.

Scroll to Top